S.M.E.T. Kamermuziek
Lei Wang – viool
Armen Nazarian – altviool
Paul Uyterlinde – cello
Het Philzuid String Trio is een van de gelegenheids ensembles die het Philzuid rijk is.
In deze bezetting is elke stem volledig zichtbaar en verantwoordelijk. De drie instrumenten voeren een gelijkwaardig gesprek, vol karaktervolle details, van intiem tot uitbundig en vol van klank.
Lei Wang
Lei Wang is concertmeester van Philzuid. Zij werd geboren in Hangzhou, China, en studeerde af aan het Conservatorium van Shanghai voordat zij haar opleiding in Europa vervolgde. In 2004 behaalde zij aan het Koninklijk Conservatorium Brussel haar diploma met de hoogste onderscheiding bij Katalin Sebestyen en Zygmunt Kowalski. In 2007 verwierf zij, onder begeleiding van de gerenommeerde violiste Mihaela Martin, het prestigieuze Konzertexamen-diploma aan de Hochschule für Musik in Keulen. Vervolgens perfectioneerde zij zich bij Salvatore Accardo en Boris Belkin.
Lei Wang nam deel aan talrijke masterclasses van vooraanstaande musici, onder wie Zakhar Bron, Ana Chumachenco, Salvatore Accardo, Gil Shaham, Alberto Lysy, Masuko Ushioda, Marco Rizzi en Vladimir Spivakov. Haar carrière bracht haar naar internationale muziekfestivals in onder meer Zwitserland, waaronder de Verbier Festival en de Menuhin Academy, en naar Japan voor het Pacific Music Festival.
In oktober 2002 won zij de 29e editie van de Prix Henri Vieuxtemps in Verviers. In 2005 behaalde zij bovendien twee speciale prijzen tijdens het internationale Rodolfo Lipizer Competition in Gorizia, Italië.
Naast haar orkestcarrière treedt Lei Wang regelmatig op als soliste en kamermusicus in Europa en China. Zij soleerde met diverse orkesten onder leiding van dirigenten als Dimitri Liss, Duncan Ward, Ed Spanjaard, Arjan Tien, Peter Dijkstra en Jan Cober.
Na negen jaar als plaatsvervangend concertmeester van het Brussels Philharmonic werd zij in 2013 benoemd tot eerste concertmeester van Philzuid. Daarnaast treedt zij regelmatig op als gastconcertmeester bij orkesten in België, Nederland en Duitsland.
Sinds 2009 is zij professor viool aan de LUCA School of Arts. Zij verzorgt geregeld masterclasses en coachingsessies in Europa en China. Veel van haar studenten hebben vaste posities verworven in orkesten of prijzen gewonnen bij internationale concoursen.
Lei Wang bespeelt een viool van Ferdinando Gagliano, gebouwd in Napels rond 1770.
Armen Nazaryan
Armen Nazaryan werd geboren in een muzikale familie in Razdan, Armenië. Op zesjarige leeftijd begon hij viool te spelen. Toen zijn familie naar Jekaterinenburg in Rusland verhuisde, zette hij zijn vioolstudie voort aan de plaatselijke muziekschool. Op tienjarige leeftijd werd hij uitgenodigd om zijn opleiding voort te zetten aan een muziekvakschool voor bijzonder getalenteerde leerlingen.
Op veertienjarige leeftijd begon Armen altviool te studeren bij professor Valery Averin. Na drie jaar studie aan het plaatselijke conservatorium werd hij op 23-jarige leeftijd, tijdens een concours, door Yuri Bashmet uitgenodigd om zijn studie voort te zetten aan het Tchaikovsky Conservatory in Moskou. Hij studeerde daar zes jaar en sloot zijn altvioolexamen af met de hoogst mogelijke beoordeling: een 10.
In deze periode was hij niet alleen actief als solist, maar ook als kamermusicus en uitvoerder van Armeense volksmuziek. Voor het Armeense ensemble Ani-Armenia maakte hij eigen arrangementen en transcripties voor alle musici. Kamermuziek studeerde hij bij professor Irina Kandinsky en strijkkwartetspel bij professor Andrei Shishlov.
Een van de ensembles die tijdens zijn studie in Moskou ontstond, was het strijkkwartet Generozo. In 2010 behaalde dit kwartet de tweede prijs tijdens het prestigieuze N. Rubinstein Chamber Music Competition. In datzelfde jaar won Armen tevens de derde prijs tijdens het zesde International Yuri Bashmet Viola Competition.
In 2012 nam hij deel aan de masterclasses van het project London Gates Education Group bij professor Mikhail Kugel (Ruslan - België). Daar ontving hij een certificaat waarmee hij aan een instelling naar keuze in Europa of Groot-Brittannië kon studeren. In hetzelfde jaar volgde hij de Lac Léman Music Masterclasses bij de wereldberoemde altvioliste Nobuko Imai, die hem uitnodigde om twee jaar in haar klas aan het Conservatorium van Amsterdam te studeren. Tegelijkertijd volgde hij kamermuziekstudies aan de Hochschule für Musik und Tanz Köln bij professoren A. Spiri en H. Schoneweg.
Sinds 2014 leidt hij zijn eigen altvioolklas binnen het Beyond the Music Chamber Music Festival in Spanje.
Tijdens zijn studie in Amsterdam won hij in 2015 de eerste prijs van het Nationale Altvioolconcours en was hij academist bij het Nederlands Philharmonisch Orkest. In 2016 verwierf hij een tijdelijk contract bij het WDR Sinfonieorchester Köln. Sinds augustus 2016 is hij soloaltist van Philzuid.
Paul Uyterlinde
Jeugd en studie
Paul Uyterlinde groeide op in Middelburg; met zijn moeder als pianiste trad hij regelmatig op in de Zeeuwse Concertzaal. Zijn ouders organiseerden vaak huisconcerten en tijdens deze concerten werd Uyterlinde zich bewust van zijn liefde voor de cello. Vanaf zijn twaalfde jaar kreeg hij celloles van de oud-solocellist van Het Residentie Orkest, Martin Zagwijn. Als leerling van Jean Decroos behaalde hij zijn diploma Uitvoerend Musicus (met onder andere een uitvoering van het eerste celloconcert van Shostakovitch) aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Tijdens zijn opleiding nam hij deel aan masterclasses van Heinrich Schiff, Boris Pergamenschikov, en bovenal Maurice Gendron.
In 1977 soleerde Uyterlinde bij het Zeeuws Jeugdorkest, waar hij het concert voor cello en orkest van Lalo speelde. In 1979 soleerde hij bij het Zeeuws Orkest met het celloconcert van Saint-Saens. Ondanks het feit dat hij al enkele keren eerder soleerde, beschouwde hij naar eigen zeggen deze reeks concerten met het Zeeuws Orkest als zijn eerste grote optreden met orkest. In de recensie werd Uyterlinde’s spel beschreven als ‘soepel van techniek, warm van toon, gaaf van articulatie.’
Solocellist en conservatoriumdocent
Paul Uyterlinde heeft veelvuldig gesoleerd met verschillende orkesten in uitvoeringen van de celloconcerten van Schumann, Shostakovich, Elgar, Lalo, Dvorak, Saint-Saëns, Haydn en het dubbelconcert van Brahms met Wouter Vossen.
In 1990 werd hij de solocellist van Het Brabants Orkest (na de fusie Philzuid) en heeft hij ook minder bekende concerten zoals die van Frank Martin, Tristan Keuris (voor twee celli), Jo van den Booren (viool en cello), Henriëtte Bosmans (Poème) en Don Quichotte van Richard Strauss (o.a. Armen Nazarian) ten gehore gebracht. Als solist heeft hij onder andere gewerkt met dirigenten als Eri Klas, Libor Pesek, Lucas Vis, Jacques Mercier, Michel Tabachnik en Marc Soustrot.
Enkele jaren is Paul Uyterlinde als hoofdvakdocent cello verbonden geweest aan het Saxion Conservatorium in Enschede. Tegenwoordig is hij als hoofdvakdocent cello verbonden aan het Conservatorium van de Fontys Hogeschool in Tilburg. Hij bespeelt een door de meester Lorenzo Guadagnini gemaakte cello uit 1742 en geeft regelmatig masterclasses.
Sinds 2023 is Paul de Artistiek verantwoordelijke voor de S.M.E.T. Kamermuziek en Betoverende Pianisten series. Hij is getrouwd met Odile van Eck, met wie hij een dochter en twee zonen kreeg.
PROGRAMMA
Franz Schubert strijktrio Bes-maj. D471(1816)
Mieczyslaw Weinberg strijktrio c-min. Op.49 (1950)
Ludwig van Beethoven strijktrio “Serenade” D-maj. Op.8 (1796/97)
In deze bezetting - viool, altviool en cello - is elke stem volledig zichtbaar en verantwoordelijk. Een vierde stem als harmonische vulling wordt niet gemist. Alle drie de componisten koesterde die transparantie juist: de drie instrumenten voeren een gelijkwaardig gesprek, vol karaktervolle details, van intiem tot uitbundig en vol van klank.
Franz Schubert (1797 - 1828)
Strijktrio Bes-groot. D. 471 (1816)
I. Allegro
Schubert schreef dit strijktrio op negentienjarige leeftijd, in de vruchtbare herfst van 1816 - een periode waarin hij soms meerdere werken per week voltooide. Het Allegretto in Bes-groot. is het enige deel dat volledig bewaard is gebleven; een tweede deel bleef onvoltooid. Desondanks is dit fragment verre van onbeduidend: in zijn compacte bestek ontvouwt Schubert een melodische rijkdom die al duidelijk maakt waarom hij in deze jaren zijn stem als componist zo snel aan het ontwikkelen was.
De drie stemmen - viool, altviool en cello - zijn met grote zorgvuldigheid geweven. Het lyrische hoofdthema ademt de sfeer van het Weense Klassicisme, maar de harmonische wendingen en de intensiteit van de stemvoering wijzen al voorbij Haydn en Mozart. Juist in zijn onvoltooidheid behoudt dit stuk iets geheimzinnigs: een momentopname van een jonge meester in de maak.
Mieczysław Weinberg (1919 - 1996)
Strijktrio Op. 48 (1950)
I. Allegro
II. Andante
III. Moderato assai
Mieczysław Weinberg is een van de meest fascinerende en tragische figuren in de twintigste-eeuwse muziek. Geboren in Warschau in een joods muzikantengezin, vluchtte hij in 1939 voor de nazi's naar de Sovjet-Unie, Zijn ouders en zus kwamen om in de Holocaust, een tragedie die als een onderstroom door veel van zijn muziek loopt. In 1943 stuurde de jonge Weinberg vanuit Tasjkent de partituur van zijn Eerste Symfonie naar Shostakovich in Moskou. Shostakovich was diep onder de indruk en nodigde hem onmiddellijk uit naar Moskou te verhuizen. Voor Weinberg, die als vluchteling vrijwel alles had verloren, betekende dit een beslissend keerpunt in zijn leven. Later zei Weinberg zelfs: “Ik beschouw mij als zijn leerling, zijn vlees en bloed.”
Dat betekent niet dat hij een imitator was; eerder zag hij Shostakovich als zijn belangrijkste artistieke mentor. Hun vriendschap werd bijzonder zichtbaar in 1953. Tijdens de antisemitische campagnes van Stalin werd Weinberg gearresteerd op beschuldiging van ‘Joods nationalisme’. Hij liep ernstig gevaar. Shostakovich nam een groot persoonlijk risico door zich openlijk voor hem in te zetten. Hij schreef onder meer een brief aan de Sovjetautoriteiten waarin hij Weinberg verdedigde. Kort daarna stierf Stalin. Weinberg werd vrijgelaten en kon zijn carrière voortzetten.
Weinberg heeft later meermaals gezegd dat hij zijn leven mede aan Shostakovich te danken had.
Sjostakovitsj beschouwde Weinberg als een van de grootste componisten van zijn tijd. Toch bleef Weinberg decennialang in de schaduw staan, deels door het Sovjet-klimaat, deels door de simpele onrechtvaardigheid van de muziekgeschiedschrijving.
Vaak wordt aangenomen dat alleen Shostakovich invloed had op Weinberg, maar de werkelijkheid was complexer. Beide componisten bestudeerden elkaars nieuwe werken nauwgezet, speelden ze aan de piano voor elkaar en bespraken partituren uitvoerig, bepaalde ideeën in Shostakovich’ latere werken doken eerst bij Weinberg op. De invloed liep dus in twee richtingen. Maar Weinberg is doorgaans lyrischer en minder sarcastisch dan Shostakovich.
De invloed van joodse, zigeuner- en Moldavische volksmuziek doordringt het Strijktrio uit 1950. Interessant is dat het werk werd geschreven in een periode waarin de Sovjetkunst nog sterk onder druk stond van de culturele campagnes tegen zogenoemd ‘formalisme’. Weinberg koos daarom niet voor experimentele avant-garde maar net als Shostakovich, voor een heldere, direct communicerende stijl. Onder die toegankelijke oppervlakte schuilt echter veel melancholie en emotionele spanning
Ook in dit strijktrio balanceerde Weinbergs op het kruispunt van zijn Poolse afkomst, zijn Joodse culturele wortels en zijn leven als Sovjetcomponist. Juist die combinatie geeft het werk zijn unieke stem: intiem, direct en tegelijk diep doorleefd. Het bleef ongepubliceerd tot 2007. Weinberg was inmiddels al meer dan tien jaar dood.
Inmiddels vinden veel van zijn werken het grote publiek. De indrukwekkende opera The Passenger kreeg zijn Nederelandse premiere dit jaar bij DNO met enorm succes.
Ludwig van Beethoven (1770 - 1827)
Strijktrio Serenade D-groot Op. 8 (1796/97)
I. Marcia; Allegro - Adagio
II. Menuetto; Allegretto
III. Adagio - Scherzo; allegro molto - Adagio - Allegro molto - Adagio
IV. Allegretto alla Polacca
V. Andante quasi Allegretto - Variaties 1 t/m 4 - Allegro - Tempo primo
VI. Marcia; Allegro
Beethoven schreef zijn Serenade voor strijktrio in zijn Weense beginjaren, toen hij zich als jonge virtuoos en componist een naam begon te vestigen. Het werk ademt de ontspannen, divertimento-achtige geest van de achttiende-eeuwse serenade-traditie uit en toch is er al op elke pagina iets onmiskenbaar Beethoveniaans aan de gang.
Het opus 8 is opgebouwd uit zes delen die elkaar in een luchtige boogvorm omringen: een Marcia die als opkomst en afsluiting dient, een liefdevolle Adagio, een Menuetto, een sierlijk Adagio quasi Andante met variaties, en als middelpunt een Allegretto alla Polacca - een polonaise die de drie spelers met elegante nonchalance laat balanceren op de grens van ernst en speelsheid.
In deze bezetting - viool, altviool en cello - is elke stem volledig zichtbaar en verantwoordelijk. Een vierde stem als harmonische vulling wordt niet gemist. Beethoven koesterde die transparantie juist: de drie instrumenten voeren een gelijkwaardig gesprek, vol karaktervolle details, van intiem tot uitbundig en vol van klank, die pas recht doen aan de titel Serenade als men beseft hoe zorgvuldig die ogenschijnlijke eenvoud is bedacht.
Aanvang concert 12.30 uur
Toegang € 18,00 inclusief kopje koffie of thee
Voor kinderen vanaf 12 jaar en studenten bedraagt de entree € 10,00 per concert.
Voor kinderen t/m 11 jaar is de entree gratis.
Alle S.M.E.T. concerten zijn toegankelijk met de Podiumpas, voor de We are Public informatie per concert via de website en de nieuwsbrief.
Kaarten en het abonnement kunt u bestellen via de website www.cenakel.nl of via e-mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..
